Het laatste nieuws van Museum Noordwijk

EEN MASTERCLASS IN HET NOORDWIJK AAN ZEE VAN ROND 1900

EEN MASTERCLASS IN HET NOORDWIJK AAN ZEE VAN ROND 1900

Jan Hillebrand Wijsmuller was toen hij Noordwijk op zaterdag, 2 juli 1898 voor het eerst bezocht drieënveertig jaar. Als kunstschilder had hij z’n sporen al verdiend. Z’n deelname aan wereldtentoonstellingen en exposities van het Glaspalast in München maken duidelijk dat hij zelfs internationaal behoorlijk aan de weg timmerde. Bij vele van die tentoonstellingen zoals in Chicago, Parijs, Barcelona, St. Louis, Antwerpen en Nice werd hij voor zijn werk onderscheiden met zilveren en gouden medailles. Kortom: een schilder van topniveau! Zijn bijnaam was evenwel mogelijk de mooiste prijs: Jan de Goeierd! Een omschrijving die hij aan de kwaliteit van zijn werk had kunnen ontlenen, maar waarvan de werkelijke betekenis verwijst naar zijn sociale inslag; hij was altijd bereid anderen te helpen. Dat was in 1898 ook de reden om naar Noordwijk te komen.
Wie in Noordwijk had er hulp nodig? Ludolph Berkemeier was in vergelijking tot Jan Wijsmuller bijna tien jaar jonger. Hij was in 1891 na acht jaar studie als landschapsschilder aan de Academie in Weimar afgestudeerd. Vanuit z’n opleiding was Berkemeier vertrouwd met het onderwijssysteem waarbij een oudere meer ervaren schilder met z’n leerlingen naar buiten trok en waarbij de lerenden de kunst konden afkijken van de meester. In 1893 keert hij in Nederland terug en vestigt zich onder de rook van Amsterdam in Baambrugge (Abcoude). Hij wordt lid van de Amsterdamse kunstenaarsvereniging Arti et Amicitae waar Wijsmuller in de jaren 1894 – 1897 als vicevoorzitter een bestuursfunctie vervulde met als speciale taak de opvang van jonge collega’s. Mogelijk kenden de twee elkaar al van hun gemeenschappelijke deelname aan de tentoonstellingen van het Glaspalast in 1889 t/m 1892. Op 28 oktober 1896 koopt Berkemeier huis Dorpzicht, Hoofdstraat 149 te Noordwijk aan Zee. Hij probeert in de badplaats in opkomst een toekomst op te bouwen. Ludolph Berkemeier die als schilder aan het begin van z’n carrière staat, ontmoet hier een coryfee die het gewend is om anderen op sleeptouw te nemen. Ze trekken samen door het zeedorp en kiezen er hun schilderplekken.
Een van de plekken waar ze hun schilderspullen neerzetten is in het duingebiedje tussen de achterkanten van de huizen van de Jan Kroonsweg en de Noordzeesteeg. Ludolph Berkemeier heeft wat hoger gezeten waardoor hij achter de huizen van de Noordzeesteeg ook nog net de zee, het huis van de gebroeders Duindam waar in 1911 pension Hollander gebouwd zou worden en de boerderij van Marbus kon zien. Hij kon z’n mentor Wijsmuller die wat lager, net naast en voor hem zat, goed in de gaten houden. Mogelijk mede door deze lessen kon Berkemeier uitgroeien tot een voortreffelijk kunstenaar.
Op 12 oktober 1898 na ruim drie maanden vertrekt Wijsmuller weer uit Noordwijk. In 1902 zou hij een dergelijk werkbezoek herhalen. Honderdtwintig jaar later, in het jaar 2022 hoopt Museum Noordwijk een zomertentoonstelling te kunnen presenteren waarin deze twee schilders en hun samenwerking centraal staan. De heel recente aanwinst ‘Huisjes aan de Noordzeesteeg te Noordwijk’ van de meester Jan Hillebrand Wijsmuller zal bij die tentoonstelling te zien zijn.


Jan Hillebrand Wijsmuller
Huisjes aan de Noordzeesteeg te Noordwijk
olieverf op paneel, 33 x 44 cm
rechts onder gesigneerd: JHWijsmuller
collectie Museum Noordwijk


Ludolph Berkemeier
Witte huisjes in de duinen
pastel op papier, 33 x 57 cm

Foto van de maand juni

Hotel Hoek op de Koningin Wilhelmina Boulevard.

Dit hotel is gebouwd op de laats waar hiervóór de Vuurbaak was gelegen.
Hugo Hoek stichtte in 1908 zijn pensionbedrijf en het is na diverse verbouwingen een mooi hotel geworden, met hiernaast twee villa’s nl. Welgelegen en Benvenuta.
Het hotel werd later overgenomen door zijn zoon Hugo, die het beheerde tot ongeveer 1963 waarna hij het verkocht aan de familie Wijntjes.
In de wintermaanden was het hotel gesloten en werden er diverse onderhouds werkzaamheden verricht. De heer Hoek woonde de laatste jaren in Villa Weltevreden, vlak achter het hotel.
Hier was ook een garage met daarboven diverse kamers voor het personeel. Dit personeel kwam uit diverse plaatsen in Nederland waardoor een slaapplaats nodig was.
De twee villa’s Welgelegen en Benvenuta werden ook verhuurd, vaak aan wat meer welgestelde burgers. Hotel Hoek was een echt familiehotel waar de gasten vaak weer opnieuw terugkeerden. Ook had het hotel eigen strandstoelen en een eigen badman, Gijs van Rooyen. Deze badman was in vaste dienst en deed in de wintermaanden het onderhoud.
De heer Hoek was een zeer sociaal mens en zijn grote hobby was het muziekkorps “Echo der Duinen”.
Ook hotel Hoek is in de 70er jaren gevallen tijdens de grote sloopwoede op de Wilhelmina Boulevard.

Schenking visserij artikelen

Visserij artikelen

Schenking aan het Museum Noordwijk  door de familie Admiraal, eigenaren van de visrokerij en viswinkel Admiraal de Wit aan de Schoolstraat te Noordwijk aan Zee.

Na 130 jaar gaat het bedrijf sluiten. Wij kregen de vraag of het Museum Noordwijk eens op de zolder wilde komen kijken of er iets moois bij was voor het Museum. Wij zijn uiteraard gaan kijken en hebben een aantal interessante voorwerpen uitgezocht, waaronder twee tonnen, twee haringmanden, een kuipers passer, een dissel, een haringemmer, een kuip, een Joon, een ets met een vis, drie pijpenhouders met aardewerk pijpenkoppen. (nog van de overgrootvader Cornelis Admiraal, de oprichter van de zaak)

Een nieuw puzzelstuk als aanwinst ‘Ieder nadeel heb z’n voordeel’

Johan Cruijff was onze nationale voetbalheld. Zelfs mensen die helemaal niets met het spelletje hebben, zijn bekend met de figuur Cruijff. Dat geldt uiteraard voor zijn kwaliteiten bij het tegen dat balletje aanschoppen, maar ook voor z’n uitspraken die met de term Cruijffiaans aangeduid worden. Het zijn uitspraken die het midden houden tussen voetbaljargon en Amsterdams en die door menigeen als geniaal en onnavolgbaar geduid worden.

Leo Klein Diepold Biedermeier interieur uit de dertiger jaren olieverf op doek, 65,8 x 80,3 cm links onder gesigneerd: Leo Klein.Diepold collectie Museum Noordwijk

Museum Noordwijk had in haar jaaragenda voor 23 mei a.s. de opening van de tentoonstelling Uit de schaduw van Max Liebermann: Leo Klein-Diepold staan. Iedereen weet dat ook ons museum de wrange vruchten plukt van het corona-virus. Er is al een paar jaar gewerkt aan de tentoonstelling van Duitse kunstenaar die vanaf 1899 Noordwijk bezocht, er vanaf 1906 tot 1919 woonde en in 1925 de badplaats definitief achter zich liet. Nog nooit was er een publicatie over hem uitgegeven en daar kwam met de biografie die t.g.v. de tentoonstelling door het GON zou worden uitgegeven een eind aan. In dat boek zijn alle her en der gevonden puzzelstukjes tot een logisch totaal gerangschikt waarbij de puzzel nog wel diverse gaten vertoont. Het boek is eigenlijk een momentopname uit een onderzoek dat niet stopt met het verschijnen van de publicatie. Het uitstellen van de tentoonstelling maakt het mogelijk om stukjes van de puzzel die nu en mogelijk ook nog straks boven water komen alsnog in te passen. Hier komt dus de uitspraak van Cruijff om de hoek kijken!

En er is weer een puzzelstuk boven water! Een familie uit het oosten van ons land, vlak bij de Duitse grens leest op de site van ons museum dat er een tentoonstelling van Leo Klein-Diepold gepland staat. Zij zijn middels vererving vanuit Duitsland in het bezit gekomen van een bijzonder werk van de kunstenaar! Bij alle tot nu toe bekende werken ging het om portretten, landschappen, dorpsgezichten en stillevens. Nog nooit hadden de mensen die zich met eerder gememoreerd onderzoek bezig houden een interieur van de kunstenaar gezien. En zie daar: een interieur in Biedermeierstijl  uit de dertiger jaren! Leo Klein-Diepold woont dan al weer enige tijd in Berlijn niet ver van zijn vriend Max Liebermann en te midden van het opkomende nazisme. Het is als een spannend vervolgverhaal waarbij men hoopt ook de nog ontbrekende stukjes van de puzzel voor de datum van de vervangende opening op 22 mei 2021 gevonden te hebben.

Foto van de maand mei

 

De Schelpenmaalderij van Fa. R.J. de Groot

Deze schelpenmaalderij lag aan het begin van de Voorstraat nabij de Westeinder brug.
Heden is een zijstraat van de Voorstraat het “Gritpad” en dit pad dankt zijn naam aan de loop over het voormalige terrein van de Grit Maalderij van R.J. de Groot (schelpenmaalderij).
Dit grit werd gebruikt voor metselkalk en kippenvoer.
De Groot was tot 1922 molenaar van de molen “De Eendragt”, deze lag op de hoek van de Wilhelminastraat en de Molenstraat. Omdat deze molen in 1922 afgebroken werd verhuisde het bedrijf van de Groot naar de Voorstraat. Het bedrijf had zijn schelpenopslag op de Beeklaan en deze schelpen werden met een vrachtauto naar het bedrijf aan de Voorstraat vervoerd.
Het Gritpad heette van 1961 tot 1981 Gritweg. In 1981 werd het als ontsluitingsweg van de daar te bouwen woningen en een bedrijf, verlengd in noordoostelijke richting en kreeg het zijn huidige naam. Ook heeft de Noordwijkse Woningstichting hier enige appartementen gebouwd.

Museum Noordwijk
Jan Kroonsplein 4
2202 JC Noordwijk
tel: 071 36 17 884
info@museumnoordwijk.nl
Plan uw bezoek via: bezoek@museumnoordwijk.nl

Openingstijden:
ma-za. 10.30 tot 14.00 uur

Vanaf 9 oktober:
di-za 10.30 tot 14.00 uur
zo. 12.00 tot 16.00 uur

Gesloten op:
1 januari (nieuwjaarsdag)
25 december (1e Kerstdag)
26 december (2e Kerstdag)

Laatste berichten

Wie is online

5 bezoekers online
1 gasten, 4 bots, 0 leden

Abonneren op nieuws

Huidige tentoonstellingen